Wilma, leerkracht Engels, loopt mijn kantoor in om een afspraak te maken. Ze wil haar jaartaak even samen langslopen want het is haar niet helemaal duidelijk. ‘Volgende week maandag?’, stelt Wilma voor. Ik twijfel.

Ik bekijk de aankomende week in mijn agenda en zie dat ik dan ’s ochtends in Eelde en ’s middags in Assen moet zijn. Beide voor vestiging overstijgend overleg. Dinsdag staat een conferentie van het Samenwerkingsverband gepland. Woensdag werk ik alleen ’s ochtends en dan staat er zowel een afspraak met mijn onderzoeksmaatje in Gorredijk als een overleg met de regiegroep teamgecentreerd werken in Groningen. Daar moet ik nog iets mee. Mezelf opsplitsen denk ik maar. Of klonen, zou dat nog lukken voor woensdag? Donderdag ben ik op school maar staan naast de teambijeenkomsten al afspraken ingepland met andere collegae. Vrijdag ben ik in Groningen om sollicitatiegesprekken te voeren met LC kandidaten.

Help! Ik beland in de waan van de dag…

Wat is dat eigenlijk? In de waan van de dag zijn? Wanneer je je in de waan van de dag bent dan bevind je je in een dwingende stroom activiteiten. Het komt regelmatig voor dat je de hele dag gewerkt hebt maar helaas maar deels gedaan hebt wat je van plan was. Er ontstaat een gevoel van ‘geleefd’ worden.

De eerste 10 weken bij mijn nieuwe werkgever zijn voorbij en ik heb mij laten verleiden tot ad hoc werken. Ik kom onvoldoende aan belangrijke dingen toe en ben bang dat dit ‘gewoon’ word wat inhoud dat ik het niet in de gaten heb. Dat komt mijn creativiteit niet ten goede. De dagen en weken flitsen voorbij. In de waan van de dag zijn betekent het druk hebben met niet-zelfgekozen activiteiten… Toch?

Fout. De dingen die je doet in de waan van de dag zijn wel degelijk zelf-gekozen activiteiten. Jawel. Echt waar. Deze activiteiten zijn niet vanzelf in mijn agenda terechtgekomen. Mijn agenda is niet vermist geweest. Ik heb ze er toch echt zelf in geschreven. Ook de laatste paar die de week helemaal vol propten. Waarom heb ik toen niet gezegd dat dit voor mij niet mogelijk was? Dat ik het belangrijk vind om op mijn school aanwezig te zijn en ruimte in mijn agenda te houden voor zaken die op dat moment bij mijn docenten of mijzelf spelen. Het is onderwijs. Er zullen altijd dingen onverwacht gebeuren. Wanneer ik daarop wil anticiperen dien ik er rekening mee te houden.

Wat te doen? Ik delete een vestigingsoverstijgend overleg. Wat nog meer? De zorgcoördinator bellen om te zeggen dat ik niet met hem mee zal gaan naar het congres. Kijk, dat geeft lucht. Onder andere om Wilma te spreken.

Ik pak mijn agenda en richt hem anders in. Een half uur per dag plannen om e-mails te verwerken. Een moment in de ochtend plannen waarop ik de prioriteiten van die dag verwerk. Twee momenten in de week plannen voor reflectie. Momenten waarop ik kan nadenken of ik met de dingen bezig ben die er voor mijn leerlingen, docenten en mijzelf echt toe doen. Momenten waarop ik afstand kan creëren om meer op strategisch niveau over mijn school na te denken. Momenten waarop ik in mijn hoofd de docenten eens langs ga en mezelf af vraag of ik iedereen voldoende serieus heb genomen. Momenten met niets zodat mijn creativiteit ruimte krijgt om in actie te komen.

Ik neem de regie in handen. Ik ga duidelijk zijn naar anderen en consequent mijn nieuwe planning hanteren. Alleen dan kan ik de leidinggevende zijn die de leerlingen en docenten verdienen.

En u? Lukt het u om de waan van de dag te weerstaan?

Bovenstaande column is in verkorte vorm verschenen in de Stellingwerf Courant van 29 november 2017

stellingwerf-20171129.jpg

 

 

Advertenties